کشاورزی در ارمنستان

کشاورزی در ارمنستان

کشاورزی در ارمنستان کشور ارمنستان دارای ۲.۱ میلیون هکتار زمین کشاورزی است که این میزان تقریبا ۷۲ درصد از کل زمین های کشور ارمنستان می باشد. البته قسمت اعظم این زمین ها، چراگاه های کوهستانی می باشد و زمین قابل کشت در حدود ۴۸۰ هزار هکتار تخمین زده میشود. این میزان زمین قابل کشت نیز به زمین های مزروعی (۴۵۲۹۰۰ هکتار)، باغ های میوه و باغ های انگور (۲۷۳۰۰ هکتار) تقسیم می شود. در واقع زمین های قابل کشت ارمنستان ۱۶ درصد مساحت این کشور را تشکیل میدهند. طبق آمار ارائه شده در سال ۲۰۰۶ حدود ۴۶ درصد از نیروی کار در قسمت کشاورزی به خدمت واداشته شده بوده که این میزان نسبت به سال ۱۹۹۱ حدود ۲۰ درصد افزایش داشته است. در سال ۱۹۹۱ میلادی، کشور ارمنستان ۶۵ درصد مواد غذایی خود را وارد نموده است. خصوصی سازی زمین در سال ۱۹۹۰ میلادی، کشور ارمنستان اولین کشور از شوروی سابق بود که قانون خصوصی سازی را تصویب نمود و دقیقا از همان زمان زمین های کشاورزی سریعتر از سایر کشورهای جمهوری شوروی سابق به سمت بخش خصوصی پیش رفت. البته سرعت زیاد و عدم سازمان دهی در امر تخصیص زمین باعث بوجود آمدن مسائل و نارضایتی بین کشاورزان صاحب زمین شد. مهمترین بخش این مسائل مربوط به امتیاز آب و توزیع مواد اولیه و ابزار و امکانات بود. در این بین موسسات و بنگاه های درگیر در فراوری مواد غذایی و نیز محصولات و امور گلخانه ای در دستان دولت باقی ماند که این مسئله با اهداف خصوصی سازی منافات داشت. قدم های قاطعانه و سریع دولت ارمنستان در امر خصوصی سازی باعث شد که مجموعه های انبوه...
زندگی در ارمنستان

زندگی در ارمنستان

شروع زندگی، کسب و کار و تحصیل در ارمنستان تقریبا بعد از بحران جهانی سال دو هزار و هشت و به دنبال آن با تشدید تحریم های جهانی علیه ایران و نیز گرانی بی سابقه  دلار، کشور ارمنستان به یک گزینه هر چه بهتر برای ایرانیان برای انجام خیلی از امور عمومی و حتی تخصصی تبدیل شد که به چند نمونه آن در زیر اشاره میشود: اولا بدلیل روابط دوستانه و عمیق تهران با ایروان و نیز دور بودن ارمنستان از بازار داغ تجارت و حتی سیاست در منطقه، دولت ارمنستان کمترین مسئله در رابطه با ثبت شرکت ایرانیان و نیز اخذ اقامت ایشان را داشته است. هم اکنون ایرانیان عزیز می توانند بسادگی از طرق معمول ثبت شرکت یا استخدام یا حتی اخذ پذیرش دانشجوئی از یکی از دانشگاه های ارمنستان، اقدام به اخذ اقامت یکساله این کشور کنند. (لازم به توضیح است که اقامت دائم، پاسپورت یا پنج ساله شرایط خاص خود را دارد که بهر حال مسیر آن از اقامت یکساله شروع میشود، پس نگران آن نبوده و با خیال راحت با هر هدفی از اقامت یکساله شروع کنید) بنابراین برای آندسته از افراد که تمایل داشته باشند اقامت یکساله ارمنستان را بگیرند بسادگی و با هزینه بسیار مناسب ( مراجعه کنید به لیست تعرفه های ما ) پس از ثبت شرکت در زمان یک یا دو روز ( مراجعه کنید به مدت زمان انجام کارها توسط ما ) اقدام به اخذ اقامت یکساله ارمنستان نمایند. دقت کنید که اقدام به درخواست طی یک تا دو روز کاری انجام می شود ولی کارت اقامت یکساله در صورت قبولی طی مدت زمان یک ماه صادر خواهد شد. دوما هزینه های زندگی و نیز تورم در ارمنستان...
  سفر جهانگردان ایرانی به ارمنستان

  سفر جهانگردان ایرانی به ارمنستان

حضور توریست‌های ایرانی در ارمنستان مخصوصا در یک سال اخیر نظر مطبوعات ارمنستان و ایران را به خود جلب کرده است. در نوروز امسال حضور توریست‌های ایرانی در ایروان آن قدر چشمگیر بود که زبان فارسی در هر کوی و برزنی به گوش می‌رسید و روزنامه‌های ارمنستان هم در این باره به تفصیل نوشتند. ”معمولاً وقتی صحبت روابط ایران و ارمنستان می شود بیش تر تصویر رفت وآمد هیئت های دیپلماتیک و اقتصادی و جلسات مذاکرات رسمی و امضای تفاهمنامه های و قراردادها به ذهن می آید و اظهارات سراسر حسن نیت مقامات دو کشور. این ها همه به جای خود خوب است و به گسترش روابط دوستانه و خوب بین دو کشور کمک می کند، امّا اصل، روابط مستقیم بین مردم دو کشور است. حضور کسبه ایرانی در ایروان از نخستین سال های استقلال ارمنستان امری عادی است، در سال های اخیر تعداد دانشجویان ایرانی در ایروان افزایشی چشم گیر داشته و تماس مستقیم این ایرانی ها با مردم ارمنستان به شناخت متقابل واقعی کمک کرده است. در یکی دو سال اخیر همچنین شاهد رشد چشم گیر جهانگردان ایرانی در ارمنستان بوده ایم. حضور ایرانی ها در ایام عید در خیابان های ایروان به قدری بود که نظر رسانه های جمعی ارمنستان را به خود جلب کرد و به بحث هایی درباره خوب و بد پدیده توریسم دامن زد. ارمنستان هم مانند هر کشوری در عین حال که از توریسم به سبب درآمد اقتصادی آن استقبال می کند، امّا در عین حال نگران پیآمدهای فرهنگی این پدیده هم هست. با توجه به این که ارمنستان کشوری کوچکی است با جمعیتی حدودی سه میلیون نفر، این نگرانی برای آن حادتر از کشورهای بزرگ است.“ و در پی آن گوشه ای از نوشته وب‌سایت 168 ژام (168 ساعت) را نقل کردیم:...
کشتار ارامنه

کشتار ارامنه

نسل‌کشی ارامنه (به ارمنی:Հայոց Ցեղասպանություն، به ترکی استانبولی:Ermeni Kırımı) که گاهی با عناوین دیگری چون هولوکاست ارامنه، کشتار ارامنه و نیز توسط خود ارمنی‌ها با عنوان جنایت بزرگ (به ارمنی:Մեծ Եղեռն) شناخته می‌شود، به نابودی عمدی و از پیش برنامه‌ریزی شده (نسل‌کشی) جمعیت ارمنی ساکن سرزمین‌های تحت کنترل امپراتوری عثمانی در خلال و درست پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ میلادی) توسط دولتمردان عثمانی و رهبران قیام ترکان جوان اطلاق می‌شود. عملیات در قالب کشتارهای دسته‌جمعی و نیز تبعیدهای اجباری در شرایطی که موجبات مرگ تبعیدشدگان را فراهم آورد، انجام می‌پذیرفت. امروزه تعداد کل قربانیان نسل‌کشی ارامنه به طور عام بین یک تا یک و نیم میلیون نفر برآورد شده‌است. در طی این دوران دیگر گروه‌های قومی منطقه، از جمله آشوریان و یونانیان، نیز به طریقی مشابه مورد حملهٔ ترکان عثمانی قرار گرفتند به گونه‌ای که برخی از محققان این رویدادها را نیز بخشی از همان سیاست نابودسازی قومی دولت‌مردان ترک دانسته‌اند. امروزه این رویداد به طور گسترده به عنوان یکی از اولین نسل‌کشی‌های قرن بیستم شناخته می‌شود. علاوه بر دستگیری و اعدام ارامنه، جمعیت بسیار زیادی از مردان، زنان و کودکان ارمنی از خانه و کاشانه خود تبعید، بدون هیچ دسترسی به آب و غذا به قصد مرگ وادار به راهپیمایی در مسیرهای طولانی و بیابانی شدند. تجاوز و آزار و اذیت جنسی قربانیان توسظ نیروهای متخاصم در طول تبعید به دفعات گزارش شده‌است. پژوهش‌های بسیار زیادی درباره نسل‌کشی ارامنه انجام شده و می‌شود. که قریب به اکثریت آنها وقوع چنین نسل کشی را واقعی و انکارناپذیر می‌دانند. امروزه کشور ارمنستان خواهان به رسمیت شناختن این نسل کشی است اما دولت ترکیه علی‌رغم عدم انکار وقوع...
مناقشه قره باغ

مناقشه قره باغ

در تاریخ اخیر ارمنستان یکی از مهمترین وقایعی که رخ داده است، جنگ قره باغ می باشد که در ادامه خلاصه ای از جنگ قره باغ را می توانید مطالعه کنید. جنگ قَرَه‌باغ (به ارمنی: Արցախյան ազատամարտ) (به ترکی آذربایجانی: Qarabağ müharibəsi) جنگی بود که از فوریهٔ سال ۱۹۸۸ تا مارس ۱۹۹۴ در ناحیه قره‌باغ، واقع در جنوب شرقی جمهوری ارمنستان، بین اکثریت ارمنی ساکن با پشتیبانی ارمنستان و جمهوری آذربایجان رخ داد. با بالاگرفتن درگیری، هرکدام از طرفین سعی در پاکسازی قومی مناطق تحت تصرف خود از نژاد دیگر کردند. از این رو ۲۳۰٬۰۰۰ ارمنی ساکن آذربایجان و ۸۰۰٬۰۰۰ آذری مجبور به مهاجرت از ارمنستان و مناطق اشغالی جمهوری آذربایجان شدند. مجلس خودمختار قره‌باغ رای به یکپارچگی با ارمنستان داد و با انجام یک همه‌پرسی مردم غالب ارمنی ساکن منطقه رای موافق دادند و این مسأله تصویب شد. در ۲۰ فوریه ۱۹۸۸ مجلس قره‌باغ رسماً یکپارچگی خود با ارمنستان را اعلام کرد. درحالیکه بر اساس قانون اساسی شوروی، تغییر مرزهای جمهوری‌ها بدون موافقت آنان غیرقانونی بود. بحبوحهٔ اصلی جنگ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و در اواخر زمستان سال ۱۹۹۲ آغاز شد. بلافاصله میانجیگری‌های بین‌المللی آغاز شد. جمهوری اسلامی ایران در این زمینه ابتکار عمل را در دست گرفت و مذاکرات مستقیمی را با طرفین درگیر انجام داد. اما هیچ یک از طرفین حاضر به تن دادن به رای هیأت میانجی نشد. ارتش ارمنستان در بهار ۱۹۹۳ بر مناطقی بیرون از قره‌باغ (بین قره‌باغ و ارمنستان) برتری یافت. در پایان جنگ در سال ۱۹۹۴، ارمنستان به‌جز قره‌باغ، ۹٪ از خاک آذربایجان را به تصرف در آورد. سازمان ملل در چهار قطعنامه ۸۲۲، ۸۵۳، ۸۷۴ و ۸۸۴ اشغالگری...